Η ταυτότητα της μέρας: Ζιζέλ

Το παραμύθι

Τι όμορφα που είναι στο χωριό μας! Όλοι έχουμε βγει στην πλατεία για το πανηγύρι!  Οι κοπέλες χορεύουν και τραγουδούν το ίδιο και τα αγόρια. Είμαι ένα μικρό αγόρι που του αρέσει να παρατηρεί τους χωρικούς ειδικά όταν γλεντούν και τραγουδούν!

-Πρόσεξε μικρή μου Ζιζέλ, ακούω την μαμά της , ο έρωτας είναι τυφλός αλλά και επικίνδυνος.

-Θα προσέχω μανούλα, απαντά η όμορφη κόρη.

Η Ζιζέλ είναι φίλη με ένα παλικάρι του χωριού. Ήταν φίλοι από παλιά όταν ακόμη ήταν μικρά παιδιά.

Ποιος είναι όμως αυτός ο όμορφος ξένος που ήρθε σήμερα στο χωριό; Θέλει να χορέψει με όλες τις κοπέλες μα πρώτα πρώτα με την Ζιζέλ. Ω! κι εκείνη ανταποκρίνεται στην πρόσκλησή του!

Μάλλον υπάρχει ένα ενδιαφέρον, μα τι λέω ο έρωτας φουντώνει στην καρδιά των δυο νέων.

Ο παιδικός της όμως φίλος, που νιώθει την ζήλια να του τρώει τα σωθικά, κάτι βρίσκει πίσω από τους θάμνους. Το βασιλικό σπαθί του Άλμπρεχτ!

Και να η βασίλισσα που έρχεται να δηλώσει, πως ο πρίγκιπας είναι αρραβωνιασμένος!

Τι θλίψη για την μικρή Ζιζέλ! Η φτωχή καρδία της δεν μπορεί να αντέξει και ξεψυχά στα χέρια του πρίγκιπα.

Στο χωριό όλοι γνωρίζουν τα Ουιλί. Είναι ξωτικά και νεράιδες, που θέλουν να κάνουν κακό στους άντρες που εξαπάτησαν τα κορίτσια. Μια από αυτές, τώρα είναι και η Ζιζέλ.

Όποιος άντρας περάσει από το ξέφωτο, θα τον κλείσουν στον κύκλο τους και θα τον αναγκάσουν να χορέψει όλη την νύχτα, αν δεν το καταφέρει θα χάσει την ζωή του.

Ποιος είναι αυτός ο άντρας που πλησιάζει;

Ο Άλμπρεχτ!

Τα ξωτικά ετοιμάζονται να τον παρασύρουν στον χορό τους. Η Ζιζέλ όμως τον αναγνωρίζει. Παρακαλεί την βασίλισσα των ξωτικών να μην του κάνει κακό. Θα χορέψει κι αυτή μαζί του.

Η βασίλισσα το δέχεται κι έτσι το ξημέρωμα βρίσκει τον Άλμπρεχτ να έχει σωθεί!

Μετά την ανάγνωση.

Η ιστορία είναι θλιβερή αλλά αληθινή. 

Μην διστάσετε να διαβάσετε τις ιστορίες στα παιδιά ας έχουν άσχημο τέλος. Πάντα στο τέλος έρχεται η κάθαρση κατά τον Αριστοτέλη.

Κι άλλα παραμύθια είναι αγαπημένα αλλά το τέλος δεν είναι αίσιο, μια και τα παραμύθια  είναι η μικρογραφία της ζωής.

Πως μπορώ να χορέψω την Ζιζέλ.

Μπορώ να χορέψω με τον πρίγκιπα.

Διαλέγουμε ένα θέμα για την Ζιζέλ (κορίτσι) κι ένα θέμα για τον πρίγκιπα (αγόρι) εναλλάσσουμε τα θέματα και τα παιδιά αναγνωρίζουν  τα μουσικά μοτίβα.

Χωρίζουμε το έργο σε σκηνές και διαλέγουμε την μουσική.

Μουσική για το πανηγύρι

Μουσική για την τρέλα της Ζιζέλ

Μουσική για τις νεράιδες

Μπορώ να φτιάξω κούκλες και να παίξω κουκλοθέατρο

Φτιάχνω μικρές δαχτυλόκουκλες και χορεύω μαζί τους.

Φτιάχνω μικρές νεράιδες με πλαστικά κουταλάκια και χορεύω.

 

Ζωγραφίζω ότι μου άρεσε από το παραμύθι.

Ενώνω τις ζωγραφιές και στην συνέχεια φτιάχνω το δικό μου εικονογραφημένο βιβλίο.

 

Δίνω το δικό μου τέλος

Αν δεν σου αρέσει το λυπηρό τέλος μπορείς εσύ να δώσεις ένα χαρούμενο;

Γράφεις έτσι μια νέα ιστορία!

Τι θα γινόταν αν η Ζιζέλ ξεχνούσε τον πρίγκιπα;

Τι θα γινόταν αν ο πρίγκιπας παντρευόταν την Ζιζέλ και όχι την άλλη κοπέλα;

Αν ο πρίγκιπας άφηνε το παλάτι και κατοικούσε για πάντα στο χωριό;

Βρες εδώ το βιβλίο και άκουσε την ιστορία.

Μπορείς να ακούσεις την μουσική του μπαλέτου και να εμπνευστείς για τις ζωγραφιές σου.

Δες εδώ κι ένα άρθρο που μας ενέπνευσε.

Ζωγραφίζω όπως ο Μίνως Αργυράκης !

Ο Μίνως Αργυράκης ήταν ένας πολύ ξεχωριστός ζωγράφος και σκηνογράφος. 
Στα πλαίσια της σελίδας μας: Η Ταυτότητα της μέρας
 ετοιμάσαμε ένα μικρό έντυπο για την ζωή του. 
Γνωρίζουμε καλύτερα τον ζωγράφο και ζωγραφίζουμε κι εμείς με τον δικό του τρόπο.
Είναι πολύ διασκεδαστικό! 

Κατέβασε εδώ το βιβλίο 

Πως θα βοηθήσω το παιδί να εκφραστεί δημιουργικά;

Κάθε παιδί είναι γεννημένος καλλιτέχνης. Το σημαντικό είναι να παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας.

Πάμπλο Πικάσο.

Κάθε στιγμή της ζωής  του παιδιού είναι στιγμή έκφρασης.

Έκφραση των συναισθημάτων

                    Των επιθυμιών

                   των φόβων του.

Υπάρχουν συναισθήματα και λέξεις που το παιδί  δεν μπορεί να εκφράσει.

Πως θα το μάθουμε;  Μαθαίνω για να βοηθήσω, να επέμβω, να εξομαλύνω την άσχημη κατάσταση, να δώσω μια άλλη λύση.

Ο δρόμος είναι ένας : Η τέχνη.

·        

Η ζωγραφική

Δημιουργώντας το παιδί μια ζωγραφιά βλέπουμε το ψυχογράφημα του.

Τι χρώματα χρησιμοποιεί;

Χρησιμοποιεί σκούρα  ή χαρούμενα χρώματα;

Τι μέγεθος έχουν οι φιγούρες που ζωγραφίζει;

Διαβάστε και αυτό το ενδιαφέρον άρθρο:

Ζωγραφιά: Η σημασία της ζωγραφιάς στον συναισθηματικό κόσμο του παιδιού.

·         Το κουκλοθέατρο.

Εδώ το παιδί θα μας μιλήσει και θα εκφραστεί. Δεν θα νιώσει αμηχανία, διότι η κούκλα του προσφέρει ένα είδος προστατευτικής ασπίδας, απέναντι στον θεατή.

Ο A. G. Woltman   ο οποίος χρησιμοποιεί τις κούκλες του κουκλοθεάτρου στη θεραπευτική του δουλειά, αναφέρει: Υποθέτουμε ότι κάθε παιδί ταυτίζεται με τις κούκλες του κουκλοθεάτρου και με τις πράξεις τους με ένα τρόπο δικό του. Βλέπουμε ότι αυτή η ταύτιση οδηγεί σε προβολές, με την έννοια ότι κάθε παιδί προβάλλει στο θέαμα του κουκλοθεάτρου αισθήματα, τις δικές του επιθυμίες ή προσδοκίες.»

Ένα εύκολο και εξαιρετικά σημαντικό βήμα στη συναισθηματική αγωγή των παιδιών είναι η βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε στα παιδιά προκειμένου να προσδιορίσουν και να εκφράσουν με λέξεις  τα συναισθήματά τους όπως τα βιώνουν.

 Για παράδειγμα ο Νίκος ζήλεψε όταν έφεραν στην μικρή του αδερφή ένα δώρο με αποτέλεσμα να της  το πάρει και να προσπαθήσει να το σπάσει . Φανταστείτε λοιπόν τον πατέρα του να του λέει: «Καταλαβαίνω ότι στεναχωρήθηκες. Ζήλευα και εγώ όταν ήμουν μικρός και έβλεπα τη θεία Χριστίνα να παίρνει δώρα. Πιθανότατα η νονά σου θα σου πάρει και εσένα δώρο στα γενέθλια σου».

 Χρησιμοποιώντας λέξεις που δηλώνουν συναισθήματα βοηθάει τα παιδιά να μετατρέψουν  το αφηρημένο και τρομακτικό  συναίσθημα σε κάτι πιο συγκεκριμένο που αποτελεί φυσικό στοιχείο του ανθρώπου. Με αυτό τον τρόπο δύσκολα συναισθήματα όπως είναι ο θυμός, η θλίψη, ο φόβος μετατρέπονται σε εμπειρίες που βιώνονται από όλους μας και τις οποίες ο καθένας μας μπορεί να τις διαχειριστεί. 

Μελέτες έχουν δείξει ότι η λεκτικοποίηση των συναισθημάτων δρα με «ηρεμιστικό» τρόπο στο νευρικό σύστημα των παιδιών και τα βοηθάει να ξεπεράσουν πιο εύκολα τα περιστατικά που τα αναστατώνουν. Τα παιδιά που μαθαίνουν από μικρή ηλικία να ηρεμούν είναι πιθανότερο να συγκεντρώνονται καλύτερα, να αναπτύσσουν καλύτερη σχέση με τους συνομηλίκους τους, υψηλότερη σχολική επίδοση και καλή υγεία.

Ας προχωρήσουμε ένα βήμα πιο πέρα και περάσουμε στην οπτικοποίηση των συναισθημάτων του παιδιού μέσα από το κουκλοθέατρο. Έχουμε πει πολλές φορές πως τα παιδιά της ηλικίας αυτής έως πέντε χρονών έχουν το χαρακτηριστικό του ανιμισμού.

Δηλαδή δίνουν ζωή στα άψυχα αντικείμενα. Κάθε πράγμα στον κόσμο του παιδιού έχει ζωή και ψυχή. Με αυτόν τον τρόπο φέρνουμε στην επιφάνεια τα άσχημα συναισθήματα που πληγώνουν και στενοχωρούν το παιδί και αισθάνεται ενοχές να τα εκφράσει. Η κούκλα θα δείξει το πραγματικό μέγεθος στα παιδικά μάτια της ζήλιας και τους φόβου για το σκοτάδι. Έτσι όταν οι φόβοι μας είναι ορατοί μπορούν και να ελεγχθούν.

Με την ενασχόλησή του το παιδί στο θεατρικό παιχνίδι και στο κουκλοθέατρο καταφέρνει:

• Αποκτά αισθητικό κριτήριο
• Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τα πράγματα
• Αποκτά μεγαλύτερη κατανόηση για τον κόσμο, για αξίες για τον συνάνθρωπο.
• Γεμίζει θετικά συναισθήματα όπως χαρά ενθουσιασμό ενδιαφέρον για γνώση.
• Αναπτύσσει τη φαντασία του.

Το κουκλοθέατρο είναι μια πολυτέχνη. Ξεκινά από την κατασκευή της κούκλας και η δράση της κορυφώνεται στην παράσταση. Την στιγμή όμως που το παιδί κατασκευάζει την κούκλα νιώθει σαν μικρός δημιουργός. Δίνει στην κούκλα τον χαρακτήρα που θέλει και κινεί τα νήματα της ιστορίας της κούκλας όπως θέλει αυτό.

Από πού προέρχονται όμως αυτές οι επιλογές;

Στο υποσυνείδητο του παιδιού κινούνται συναισθήματα που το ίδιο δεν τα γνωρίζει και επομένως δεν μπορεί να τα εκφράσει. Μερικά από αυτά όπως προείπαμε του προξενούν φόβο και θεωρεί πως είναι λάθος να τα εκφράσει. Έτσι μέσα από την κούκλα έχει το δικαίωμα να τα βγάλει στην επιφάνεια κατά κάποιον τρόπο να αποφορτιστεί.

Ο γονιός ή ο εκπαιδευτικός που κάθεται απέναντι στο παιδί εκείνη την στιγμή μπορεί να αντλήσει πολύτιμα συμπεράσματα για τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού βλέποντάς το να δημιουργεί με τις κούκλες.

________________________________________________

Σας ενδιαφέρουν οι κούκλες μας;
Ετοιμάσαμε ένα νέο πακέτο με την δυνατότητα το παιδί μαζί με εσάς να δημιουργήσει τις δικές του κούκλες. Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα    https://www.etsy.com/shop/PuppetryByAnastasia 

Η Ταυτότητα της Μέρας: Ζωγράφισε ένα πουλάκι!

Δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό να δημοσιεύσω και κάτι ακόμη για την σημερινή ημέρα: 8 Απριλίου 

Η ιστορία της μικρούλας Ντόρι Κούπερ από την Αγγλία που για να χαροποιήσει τον θείο της του είπε να ζωγραφίσει ένα πουλί ενώ αυτός βρισκόταν στο νοσοκομείο.
 Το θαύμα έγινε! Χιλιάδες πουλάκια πέταξαν μέσα στους γκρίζους θαλάμους των νοσοκομείων στην Αγγλία. Σίγουρα οι ασθενείς θα ένιωσαν πολύ καλύτερα, έτσι όταν η μικρή έφυγε μετά από λίγα χρόνια από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα ,το κοιμητήριο γέμισε ζωγραφιές πουλιών! 
Μπορείς κι εσύ να ζωγραφίσεις ένα πουλάκι έτσι δεν είναι; 
Δες εδώ πως 

και δες εδώ και την ιστορία της.

Νατούρα - Η νεράιδα της Φύσης

Η Νεράιδα Νατούρα, η νεράιδα της Φύσης 
 κάθισε στην γωνιά της και έφερνε κάθε τόσο θησαυρούς από το δάσος .
Πόσα έμαθαν τα παιδιά μέσα από την φύση!
Νεράιδα Νατούρα: Σήμερα, παιδιά, σας έφερα στο καλαθάκι μου θησαυρούς, ελάτε να τους ανακαλύψουμε, με έναν διαφορετικό τρόπο. Θα κλείσουμε τα μάτια μας και θα προσπαθήσουμε, να βρούμε τι είναι το κάθε τι.
Τα παιδιά, ένα ένα με την σειρά, σκέπαζαν τα μάτια τους με ένα μαντήλι και προσπαθούσαν με την αίσθηση της αφής ή και της όσφρησης να καταλάβουν τους θησαυρούς της .

Έβαλαν τα φύλλα, τους καρπούς και τους σπόρους, που είχε φέρει η Νεράιδα, σε έναν δίσκο και τον τοποθέτησαν στην γωνιά της  Φύσης.  Μπορούσαν  εκεί να τον παρατηρούν όποτε ήθελαν.

ο δίσκος του Φθινοπώρου.

-Σήμερα θα ζωγραφίσουμε διαφορετικά, τους είπε μια μέρα, η Νεράιδα Νατούρα.
Τα παιδιά κοίταξαν παραξενεμένα. 
Τους έδειξε φύλλα από δέντρα που είχαν γίνει πινέλα. Ο καθένας πήρε το δικό του και άρχιζε να ζωγραφίζει με αυτά τα πινέλα, ήταν τόσο διασκεδαστικό!

τα υλικά

 

ο τρόπος δεσίματος

                                                                   

βάφουμε;

Την άλλη μέρα που η νεράιδα Νατούρα επισκέφτηκε το σχολείο είχε μαζί της φθινοπωρινά φύλλα ,

έδειξε στα παιδιά πως να τα αποτυπώνουν 

στο χαρτί και να τα ζωγραφίζουν.  

Βήμα βήμα

 δείτε τα στάδια της ζωγραφικής 

με αποτυπώματα φύλλων.

Αλλά και τυπώματα σε πηλό , πλαστελίνη ή ζύμη αλατιού.

Η νεράιδα αυτή την φορά τους έφερε κάτι διαφορετικό:

 κέντημα φύλλων!

κέντημα φύλλων

Περνούσαν ένα κορδόνι παπουτσιού πάνω κάτω και διακόσμησαν τα φύλλα. Τα φύλλα τα είχε ετοιμάσει

 πιο πριν η Νεράιδα.

Ας ενώσουμε τα χέρια Να φτάσουμε ως τα αστέρια!

Η Κυρία Βερενίκη καλημέρισε με ένα ζεστό χαμόγελο όλα τα παιδάκια και τους γονείς τους. Οι μανούλες σιγά- σιγά αποχώρησαν από την τάξη και όλα τα παιδάκια κάθισαν στα μικρά καρεκλάκια.

Κυρία Βερενίκη: καλημέρα σας μικρά μου αστεράκια! Σας έχω ετοιμάσει ένα λαμπρό αστεράκι με το όνομά σας για να πάρει ο καθένας  το δικό του.

Φέτος στην τάξη μας θα έχουμε και καινούρια παιδάκια θα είναι ο Βενιαμίν και η Ντάσα.

Νικόλας: Ο Βενιαμίν  μένει δίπλα στο σπίτι μας και μετακόμισε προχτές , τον ξέρω.

Η Ντάσα καθόταν και κοιτούσε με τα μεγάλα γαλάζια της μάτια.

Κυρία Βερενίκη: Έχει δει κανείς παιδιά την Ντάσα στην γειτονιά;

Πέτρος: Νομίζω πως την είδα χτες με την μαμά της στον φούρνο , Δεν μιλούσαν ελληνικά.

Κυρία Βερενίκη: ακριβώς η Ντάσα ήρθε φέτος από την Ρωσία και θα γίνει φίλη μας. Εμείς θα την βοηθήσουμε να μάθει την ελληνική γλώσσα.

Νικόλας : Θα μας μάθει κι εμάς ρώσικα;

Κυρία Βερενίκη: Χα! Χα δεν ξέρω μπορούμε όμως να μάθουμε κάποιες λέξεις ώστε να την βοηθήσουμε.

Πηνελόπη: Τι καλά είμαστε πολλά διαφορετικά παιδάκια και γίνουμε φίλοι.

Κυρία Βερενίκη: Αυτό ακριβώς !Ας είμαστε διαφορετικοί θα είμαστε όλοι φίλοι καλοί!

Ξέρετε πως θα γίνει αυτό;

Τα παιδιά κοιτάχτηκαν παραξενεμένα.

Κυρία Βερενίκη: θα ενώσουμε όλοι τα χέρια μας και γίνουμε ένας δυνατός και γερός κύκλος.

Ελάτε!

Τα παιδιά ένωσαν τα χέρια τους κι άρχισαν να κινούνται δεξιά και αριστερά.

Η κυρία Βερενίκη τους πρότεινε να τραγουδήσουν και το τραγούδι που έλεγαν την προηγούμενη χρονιά.

Τραγούδι.

Κυρία Βερενίκη: τώρα θα φτιάξει ο καθένας το χέρι του για να μας χαιρετήσει;

Τα παιδιά πήραν χαρτόνια και σχεδίασαν πάνω το χέρι τους. Η Κυρία Βερενίκη τα βοήθησε να τα κόψουν και στην συνέχεια τα έκαναν προσωπάκια. Ο καθένας κρατούσε το παλαμοκουκλάκι του  με το όνομά του.

 Τα παλαμοκουκλάκια χόρεψαν τραγούδησαν και πάλι το τραγούδι  στην συνέχεια  πήγαν να ξεκουραστούν στην παρεούλα.

Κυρία Βερενίκη: και τώρα θέλετε να φτιάξουμε το πάπλωμα της φίλιας; Κάθε παιδί με την δαχτυλομπογιά θα αποτυπώσει την παλάμη του σε αυτό το κομμάτι το ύφασμα όταν τα ενώσουμε όλα αυτά θα φτιάξουμε ένα θαυμάσιο πάπλωμα που θα το ονομάσουμε το πάπλωμα της φιλίας.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν! Αποτύπωσαν την παλάμη τους στο ύφασμα το άφησαν να στεγνώσει την άλλη  μέρα θα το ένωναν στο μεγάλο πάπλωμα.

Κυρία Βερενίκη: Να αφήσουμε παραπονεμένα τα χεράκια μας; Δεν θέλετε να μεταμορφωθούν σε ζωάκια;

Κοιτάξτε πόσα ζωάκια έφτιαξαν τα παιδιά!

Μάρκος:  Πότε όμως κυρία θα φτάσουμε στα αστέρια;

Κυρία Βερενίκη: Θέλετε να το κάνουμε τώρα;

Τα παιδιά συμφώνησαν και άρχισαν την δουλειά

Σχεδίασαν το χέρι τους πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί και το ζωγράφισαν όπως ήθελε ο καθένας. Η κυρία Βερενίκη ετοίμασε τα αστέρια. Τα κόλλησε όλα ψηλά σε ένα μαύρο χαρτόνι που παρίστανε τον ουρανό της νύχτας. Τα παιδιά έκοψαν  τα χέρια και τα κόλλησαν στην κάτω επιφάνεια του χαρτονιού. Έτσι έδειξαν πως ενώνοντας τα χέρια θα έφταναν  ως τα αστέρια.

ο δικός μου Αρλεκίνο

Κύρια Βερενίκη: Σήμερα παιδιά θα φτιάξουμε τον δικό μας Αρλεκίνο.

Παιδιά: Ναιι!
Νικόλας: Πως όμως κυρία;
Κυρία Βερενίκη: Υπάρχουν πολλοί τρόποι θα σας δείξω και ο καθένας θα διαλέξει αυτόν που του αρέσει.
Μάρα: Εμένα μου αρέσει να ζωγραφίζω
Κυρία Βερενίκη: Ωραία θα φτιάξει λοιπόν αυτόν που μπορείς να τον δημιουργήσεις χρησιμοποιώντας μόνο την παλάμη του χεριού σου και πολλά χρώματα.

Η κυρία Βερενίκη έφερε ένα μεγάλο χαρτόνι
πιατάκια με δακτυλομπογιές
Τα παιδιά έβαφαν την παλάμη τους και την τοποθετούσαν στο σχέδιο του Αρλεκίνο στο μεγάλο χαρτόνι.
Μόλις τελείωσε και στέγνωσε τον κρέμασαν στον τοίχο!





Πηνελόπη: Θέλω να φτιάξω τον Αρλεκίνο μου με κουρελάκια όπως η μαμά του στην ιστορία. 
Κυρία Βερενίκη: εδώ υπάρχουν πολλά κουρελάκια από τα υφάσματα που έχετε φέρει όλον τον χρόνο. Μπορείτε να διαλέξετε τα χρώματα που σας αρέσουν και να τον ντύσετε.





Μάρκος: Κι εγώ που θέλω να τον κάνω σαν μαριονέτα; Να κουνάει τα χέρια και τα πόδια του;
Κυρία Βερενίκη: και βέβαια μπορείς Μάρκο. Υπάρχουν δύο τρόποι.

Δες εδώ:

Νικόλας: Εγώ θέλω να φτιάξω ένα κουστούμι και να το φορέσω στην γιορτή.

Κυρία Βερενίκη: και βέβαια μπορείς να το κάνεις. Δες πως το έφτιαξαν τα παιδιά ενός άλλου νηπιαγωγείου.


Φιλιώ: Θα ήταν ωραία ιδέα να στολίσουμε την πόρτα του σχολείου μας με έναν Αρλεκίνο;

Κωνσταντίνος: Μπορούμε κυρία το είδα και στην τάξη του αδερφού μου στο δημοτικό.
Κυρία Βερενίκη:ελάτε παιδιά τότε να το κατασκευάσουμε.




************************************************************

Αν θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας μια κατασκευή που δημιουργήσετε στο σχολείο σας, μην διστάσετε να μας το κοινοποιήσετε, με ένα σχόλιο. Μεγάλη μας χαρά, να φιλοξενήσουμε και το δικό σας σχολείο στο blog μας.