Η ταυτότητα της μέρας: Ο μάγος του Χάμελιν.

Μια όμορφη ιστορία των αδερφών Γκρίμ σήμερα είναι η ταυτότητα της μέρας.

Ο μάγος του Χάμελιν.

Ακούστε την από εδώ.

Αυτή η ιστορία έγινε πηγή έμπνευσης για πολλούς δημιουργούς. Ακούστε εδώ το τραγούδι των 

ABBA the pipper

Ο μύθος είναι ζωντανός αφού σήμερα στις αγγλόφωνες και γερμανόφωνες χώρες γιορτάζεται η ημέρα του καταδιώκτη ποντικών Ratcatcher’s Day.

• Άκουσε  το παραμύθι.
• Ζωγράφισε την ιστορία σε σκηνές και δημιούργησε το δικό σου βιβλίο.
• Παίξε την δική σου φλογέρα όπως μπορείς.

Να μερικές ιδέες:
Από λάστιχο κήπου και χωνί.

φτιάξε την δική σου τρομπέτα.

η κυρά Σαρακοστή

Σπουδαίος είναι ο ρόλος του σχολικού περιβάλλοντος και της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην επαφή του παιδιού με την λαϊκή παράδοση.
Ένας τρόπος, για να μυήσουμε τα παιδιά στην γοητεία του παρελθόντος, είναι η παρουσίαση διαφόρων εθίμων και συνηθειών που παρατηρούνται πανελλαδικά  ή σε ορισμένες περιοχές μόνο. Οι συνήθειες αυτές εκφράζουν τόσο την πολιτισμική θέση του ντόπιου πληθυσμού, όσο και τη σύνδεσή του με παλαιότερους που πέρασαν από εκείνη την περιοχή.
Ένα έθιμο που συναντάμε σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας, κυρίως όμως στην Χίο, είναι η κυρά Σαρακοστή.

Για να φέρουμε σε επαφή τα παιδιά του νηπιαγωγείου και όχι μόνο, με την παράδοσή μας μπορούμε με την βοήθεια της κούκλας , να ζωντανέψουμε αυτό το έθιμο και στην σχολική τάξη. 
Η κούκλα σαν μέσο, θα μας βοηθήσει να δραματοποιήσουμε την παρουσίαση της σαρακοστής και να περιγράψουμε τα έθιμα με έναν ζωντανό και γλαφυρό τρόπο ώστε να προκαλέσει  ενδιαφέρον  στα παιδιά .

Η μικρή Σαρακοστή

Η Κυρά Σαρακοστή μας μπορεί να είναι  γαντόκουκλα. Το χέρι μας μπορεί να την κινήσει μπαίνοντας στο πίσω της μέρος. Τα επτά της πόδια βρίσκονται μπροστά της κι εμείς κάθε Παρασκευή αφαιρούμε ένα, αφού είναι συνδεδεμένα με βέλκρο.

Η Κυρά Σαρακοστή μπορεί να μας φέρει τα φαγητά της αλλά και τις γιορτές της, ώστε να μας οδηγήσει στο Πάσχα.

Η μεγάλη Κυρά Σαρακοστή

Είναι μια κούκλα μαρότ που στηρίζεται σε έναν ξύλινο άξονα. Εμείς κρατούμε  απαλά την κούκλα από τον αυχένα της και την κινούμε δεξιά και αριστερά. Αν η κούκλα χρειάζεται να σηκωθεί ψηλά πίσω από ένα παραβάν, τότε την κρατούμε από το ξύλο και την σηκώνουμε ψηλά. Τα επτά της πόδια είναι στην ποδιά της.

Η κούκλα αυτή εκτός από την αρχική της χρήση είναι χρήσιμο εργαλείο για την λαϊκή παράδοση και την αφήγηση γεγονότων του 1821.
Μπορείτε να τις βρείτε σε δύο μεγέθη σε μικρό που έχει ύψος 60 εκατοστά. Η κούκλα είναι γαντόκουκλα και κινείται με το χέρι . Η κίνησή της είναι απλή ώστε και τα παιδιά να μπορούν να το κάνουν εύκολα.

Και μεγάλη . Πρόκειται για μια κούκλα μαρότ με ξύλινο άξονα, ύψους 90 εκατοστών. τα χρώματα και τα σχέδια ποικίλουν, διότι πρόκειται για μια χειροποίητη δημιουργία. Το πατρόν και το σχέδιο είναι ακριβώς το ίδιο σε όλες τις κούκλες. Η διαφορά κάθε κούκλας από την άλλη καθιστά την κάθε δημιουργία μοναδική.
Τιμώνται 18 ευρώ η μικρή και 28 ευρώ η μεγάλη.

Δώρο τα μεταφορικά μέχρι 10 Μαρτίου!

Μόνο για την Κύπρο προσφορά μια μικρή γαντόκουκλα των 10 ευρώ. ( τα μεταφορικά επιβαρύνουν  τον πελάτη)




Μπορείτε να πραγματοποιήσετε τις παραγγελίες σας με δύο τρόπους 
τηλεφωνικά στο 2231045006
ή με email στο kouklotheatrolamias@gmail.com.

Οι καλικάντζαροι

Λαϊκές παραδόσεις για τα καλικαντζούρια.

Τα σκαλικαντζέρια έρχουνται στα χωριά τα δωδεκαήμερα και φεύγουν την παραμονή των Φώτων. Την παραμονή του Χριστού έρχονται άλλοι από  πολλά μέρη και περιμένουν απ έξω από το χωριό, και άμα σμίξει η μέρα με την νύχτα μπαίνουν μέσα. Είναι κακά και πονηρά μα δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους γι αυτό οι γυναίκες ακόμη τα περιπαίζουν και τα βρίζουν και τα λεν σταχτοπόδηδες, σταχτιάδες, κατουρλήδες και άλλα πολλά.

Καθένα από τους καλικαντζαρέους έχει κι από ένα κουσούρι , καθώς και τα ζώα τους. Άλλοι είναι κουτσοί, άλλοι στραβοί, άλλοι μονόματοι, μονοπόδαροι , στραβοπόδαροι, στραβόστομοι, στραβομούρηδες, στραβοχέρηδες, ξεπλατισμένοι και κοντολογίς όλα τα κουσούρια και τα σακατλίκια τα βρίσκεις απάνω τους. Και όπως είναι αυτοί είναι και τα ρούχα τους, ελεεινά , ξεσκισμένα, φτιασμένα από χίλια δυο κουρέλια λογής λογής. Τέτοια είναι και τα στολίδια που χουν στα ζώα τους.

Μα και τα φερσίματά τους και η περπατησιά τους και όλα τους είναι για να γελάει κανείς και δείχνουν πως είναι πολύ κουτοί και μπαίγνια. Ένας να ειπούμε. Ψηλός ωσακεί απάνω μακροπόδαρος καβαλικεύει έναν μικρόν πετεινό και τα πόδια του σέρνονται καταγής. Άλλος πάλι κοντορεβύθης κάθεται απάνου σε γαϊδούρι τόσο ψηλό, που όταν πέφτει δεν μπορεί να ανέβει πάλι και φωνάζει να του δώσουν βοήθεια. Το γαϊδούρι του πατεί τα σκέλια του μακροπόδαρου σκούζει κι αυτός και φοβερίζει. Εκεί που είναι αυτοί πιασμένοι, πάει άλλος να καβαλικέψει το μονόματο σκυλί του και πατεί απάνω.

Κι όταν επιχειριστούν καμιά δουλειά, δεν μπορούν να την βγάλουν σε άκρη. Γιατί είναι φιλόνικοι, δίγνωμοι,  ο ένας λέγει ναι ο άλλος όχι. Όταν ξεκινάν να παν πουθενά ποτέ δε φτάνουν εκεί που παν , ή φτάνουν παράκαιρα. Γι αυτό δεν μπορούν να κάμουν  πολλά κακά στους ανθρώπους, αν και έχουν μεγάλη επιθυμία.

Παράδοση από την Αράχοβα Βοιωτίας.

Οι καλικάντζαροι

Τα δωδεκαήμερα έρχονται οι καλικάντζαροι και άμα έβρουν κανένα στο δρόμο τους, τον σηκώνουν και τον ρίχνουν και τον ξαναρίχνουν από τα ψηλότερα μέρη. Όταν όμως κρατεί κανείς αναμμένο δαυλί, φοβούνται και δεν τον σιμώνουν, γιατί αν χτυπήσει κατακούτελα τον καλικάντζαρο με το δαυλί, γίνεται αμέσως άνθρωπος ο καλικάντζαρος.

Και τη στάχτη δεν την αφήνουν στις γωνιές τα δωδεκαήμερα γιατί είναι εκεί που πιάνονται και γεννούνται τα καλικαντζαρούδια.

Οι καλικάντζαροι παν από πάνου από τα τζάκια και φωνάζουν :

Δώς μι νήμα δως μι ξύλα,

Μη σ΄ εμπήξου στη λανάρα

Και σι πάγω στο γιαλό

Και σι φαν τα ψάρια

Κι τα καλαμάρια!

Κι όταν φεύγουν την παραμονή των Φώτων , λεν συναμεταξύ τους:

Φύγετε να φύγουμι,

Μη μας φτάσει ου πάπαδους

Με την ξίγκλα στο λαιμό

Και με τη χαρχατζούκα του.

Κα ξίγκλα λεν το πετραχήλι και χαρχατζούκα τη φωτηστήρα.

Λαϊκή παράδοση της Ίμβρου.

Ο Μαντρακούκος

Ο Μαντρακούκος, που τον λεν αλλιώς και Κουτσό και Χωλό, είναι ο τελευταίος από το δαιμονικό συνέδριο και ο πρώτος και αρχηγός των καλικαντζάρων. Παριστάνεται πως είναι κουτσός , κοντόχοντρος, τραγοπόδαρος με καραφλό κεφάλι κι ασκημομούρης , τέρας. Ο Μαντρακούκος βγαίνει τα δωδεκαήμερα. Την ημέρα κρύβεται σε μάντρες και έρημους τόπους, και κατά τα σουρουπώματα κατεβαίνει στα σταυροδρόμια και στα σοκάκια, για να βρει καμιά γυναικούλα να την καβαλικέψει και να της κάνει χίλιω λογιών πειράγματα. Και η γυναίκα αν γνωρίζει και τον ξορκίσει τον Όξαποδώ, ελευθερώνεται και πάει στη δουλειά της αλλιώς πολλά κιντυνεύει να πάθει στα χέρια του Μαντρακούκου.

Παράδοση της Κωνσταντινούπολης.