Από την κυρία Φασαρία στην κυρία Μουσική.

Ακούστηκε ένα γνώριμο κουδούνισμα.

Πέτρος: Είναι ο καπετάν Φασαρίας!

Ξαφνικά πίσω από την καρέκλα της κυρίας Βερενίκης παρουσιάστηκε μια κυρία.

Είμαι η κυρία Φασαρία, τους συστήθηκε.

Νικόλας: Μα που είναι ο καπετάν Φασαρίας;

Κυρία Φασαρία: Ο ξάδελφος μου ανέβηκε στο καράβι του και πήγε ένα ταξίδι , θέλετε να παίξετε μαζί μου;

Τα παιδιά άλλο που δεν ήθελαν.

Η κυρία Φασαρία τους έδειξε ένα καινούριο παιχνίδι με μπαλόνια.

Κάθε παιδί πήρε ένα χωνί και άρχισαν να ισορροπούν τα μπαλόνια πάνω στο χωνί.

Και τώρα φασαρία προσπαθήστε να σπάσετε τα μπαλόνια! φώναξε η κυρία Φασαρία.

Τα παιδιά έκαναν πολύ φασαρία και το χάρηκαν, κάθισαν κουρασμένα στο πεζούλι της αυλής και κοίταξαν στο δέντρο.

Λίγο πριν φύγει η κυρία Φασαρία τους άφησε ένα ζευγάρι μουσικά ξυλάκια.

Κυρία Φασαρία: Μπορείτε να παίζετε με αυτά και να κάνετε φασαρία.

Ο Λάμπης τα πήρε στα χέρια του άρχισε να τα χτυπάει

Πηνελόπη: ουφ! όλο φασαρία κάνουμε.

Κυρία Βερενίκη: να παίξουμε και διαφορετικά με τα ξυλάκια;

Παιδιά: Μπορούμε;

Κυρία Βερενίκη: Μα και βέβαια. Ελάτε ακολουθήστε με στον ρυθμό. Εγώ θα χτυπώ με τα ξυλάκια κι εσείς με τα χέρια σας.

Τα παιδιά άρχισαν να τα χτυπούν πότε δυνατά και πότε σιγανά.

Η κυρία Βερενίκη χτυπούσε 

• 1-2-3-4 και τα παιδιά απαντούσαν με τον ίδιο ρυθμό 
•  χτυπούσε 1 παύση 2 παύση 
• χτυπούσε 1 και 2 και 3 και 4

Ας  χτυπήσουμε τώρα τα ξυλάκια και τα χέρια μας με διαφορετικούς τρόπους χαμηλά -χαμηλά στο πάτωμα ψηλά – ψηλά  πάνω από το κεφάλι μας.

Η ας πούμε ένα τραγούδι .

Η κυρία Φασαρία ήρθε σήμερα με μια τσάντα στο χέρι της.

Κυρία Φασαρία σήμερα παιδιά θα μαγειρέψουμε.

Τα παιδιά άρχισαν να αναρωτιούνται τι φαγητό θα μπορούσαν να φτιάξουν με την κυρία Φασαρία.

Πήγαν όλοι στο τραπέζι.

Η κυρία Φασαρία σήκωσε την τσάντα της ψηλά και την κούνησε. Ένα χαρούμενο κουδούνισμα ακούστηκε από μέσα.

Εδώ έχω τα υλικά θα φτιάξουμε μελωδική σούπα!

Έριξε τα κουδουνάκια στην κατσαρόλα που έφεραν τα κορίτσια από το κουκλόσπιτο  και άρχισε να την ανακατεύει

Κυρία φασαρία: Μμμμ σκέφτηκε κάτι λείπει. Τι άραγε μπορεί να κάνει θόρυβο;

Τα παιδιά άρχισαν να ψάχνουν μέσα στην τάξη, για να δουν τι μπορεί να χρησίμευε για την παράξενη σούπα της κυρίας Φασαρίας.

Βρήκαν πολλά πράγματα:  τουβλάκια ξύλινα που αν τα χτυπούσες  μαζί έβγαζαν ήχο .

Εσείς, πόσα πράγματα μπορείτε να βρείτε μέσα στην τάξη που μπορούν να κάνουν θόρυβο;

Κυρία Φασαρία: Ας δοκιμάσουμε την σούπα μας και μετά ας ξεχωρίσουμε τα αντικείμενα που μας ενδιαφέρουν.

Πραγματικά, τα παιδιά ξεχώρισαν τα αντικείμενα που έκαναν θόρυβο και εκείνα που ήταν σιωπηλά.

Η κυρία Βερενίκη έφερε δύο αυγοθήκες στην μία έβαλαν τα αντικείμενα που θορυβούσαν και στην άλλη εκείνα που σώπαιναν.

_________________________________________

Αν θέλετε να παίξετε κι εσείς με την κυρία Φασαρία και την κυρία Ησυχία και στο δικό σας σχολείο μπορούμε να σας την στείλουμε. 

Δείτε εδώ την προσφορά μας !

κούκλες διπλής όψης.

Είναι πολύ συναρπαστικό μπροστά στα μάτια σου μια κούκλα να μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο, εντελώς αντίθετο. Αυτό είναι το πνεύμα των κουκλών διπλής όψης που σας παρουσιάζουμε. 
Πρόκειται στην ουσία για μια κούκλα που στο κορμί της υπάρχει και μια άλλη ή οποία κρύβεται κάτω από το μακρύ της φόρεμα.

Με μια κίνηση γυρίζουμε το φόρεμα και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών μας παρουσιάζεται η άλλη κούκλα.
Το σκεπτικό είναι πως αυτοί οι χαρακτήρες δεν μπορούν ποτέ να συναντηθούν. Είναι δύο άκρα αντίθετα.
Έτσι δημιουργήσαμε και παρουσιάζουμε τις κούκλες:

Η καλή και η κακή διατροφή

Η ημέρα και η νύχτα

Η Ησυχία και η φασαρία.

η κακή διατροφή

Το ύψος των κουκλών αυτών είναι 60 εκατοστά μπορούν να στηριχτούν πάνω στο τραπέζι και κινώντας το κάτω μέρος του σώματος της κούκλας αυτή μπορεί να ζωντανέψει.
Το χέρι της κούκλας κινείται με το δικό μας χέρι.
Αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθερη και παρουσιάζουμε τις κούκλες στα παιδιά.

Ένα παιχνίδι:

Προτρέπουμε τα παιδιά να κάνουν φασαρία να φωνάζουν να χτυπούν δυνατά τα χέρια τους και τότε παρουσιάζεται ο καπετάν Φασαρίας (θα δείτε περισσότερα παιχνίδια στην σχετική ανάρτηση)

όταν όμως τα παιδιά για μερικά λεπτά εκτονωθούν γυρίζουμε την κούκλα και τότε έρχεται η Κυρία Ησυχία που μας ηρεμεί και μας γαληνεύει.
Η μουσική θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε την κατάλληλη ατμόσφαιρα ώστε να παρουσιάσουμε τις κούκλες μας.
Όταν το παιχνίδι τελειώσει οι κούκλες πηγαίνουν στην γωνιά τους ή οποία μπορεί με την βοήθεια των παιδιών να διακοσμηθεί κατάλληλα.

Τολμήστε να παίξετε με την κούκλα διπλής όψης είναι πολύ απλό και δεν χρειάζεται ειδική κινησιολογία, προσφέρει ένα θέαμα αφήνοντας άφωνους τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους θεατές μας.

Σσσσ! .....έρχονται

Νάτος παρουσιάστηκε απ το παράθυρο. 

Τα παιδιά τον πρόσεξαν 

η κυρία Βερενίκη δεν μπορούσε να μην τον συστήσει.

Ο καπετάν Φασαρίας.

Μου αρέσει να φωνάξω

Μα και να χοροπηδώ

Μου αρέσει να καλπάζω

                      Σαν άλογο ατίθασο!

Τρέχω πάνω κάτω,

Φωνάζω δυνατά

Είμαι…. είμαι..

Ο καπετάν Φασαρίας!

                                           Στιγμή δεν κάθομαι,

Ούτε λεπτό

Τρέχω στον δρόμο

Και στον διάδρομο!

Χτυπώ τα χέρια δυνατά

Χτυπώ τα πόδια δυνατά

Είμαι…. Είμαι…

Ο Καπετάν Φασαρίας!

Φωνάζω δυνατά

Χτυπάω τα χέρια μου ψηλά

Τρέχω και χοροπηδώ

Πόσο μ αρέσει να τραγουδώ!

Η μουσική ήταν πολύ ρυθμική, έτσι τα παιδιά σηκώθηκαν και άρχισαν να χοροπηδούν και να ακολουθούν τον καπετάν Φασαρία σε ότι τους έλεγε.

Καπετάν Φασαρίας: Θέλετε  να παίξουμε το αγαπημένο μου παιχνίδι;

Παιδιά: Ναιιι!

Καπετάν Φασαρίας: Ελάτε έξω στην αυλή για να έχουμε περισσότερο χώρο.

Τα παιδιά βγήκαν έξω στην αυλή. Ο καπετάν Φασαρίας με την βοήθεια της κυρίας Βερενίκης τους μοίρασε ραβδάκια από αφρολέξ.

Πέτρος: Μα αυτά τα ραβδάκια τα είχαμε στην πισίνα το καλοκαίρι που κάναμε μπάνιο.

Καπετάν Φασαρίας: Ακριβώς αυτά είναι! Και τώρα αρχίζει το παιχνίδι! Μπορείτε με αυτά να χτυπάτε τα μπαλόνια;

Η κυρία Βερενίκη χώρισε τα παιδιά σε δύο ομάδες κάθισαν αντικριστά και χτυπούσαν  τα μπαλόνια στην αντίπαλη ομάδα.

Πόσο το χάρηκαν!

Οι φίλες

ένα δρώμενο για τις σχέσεις των παιδιών μέσα στην σχολική μονάδα. 

Από το "εγώ" στο "εμείς"

Κυρία Βερενίκη: Σήμερα, παιδιά θα παίξει μαζί μας η Μάρα και η Κλάρα, είναι δύο κορίτσια, που ήρθαν να μείνουν στο γειτονικό μας σπίτι.

Τα παιδιά, καλημέρισαν τις καινούριες τους φίλες.

Κλάρα: Εγώ, ξέρετε είμαι πολύ καλή μαθήτρια. Στο σχολείο που πήγαινα, έκανα τις καλύτερες ζωγραφιές!

Νικόλας: Εμείς, πάλι εδώ κάνουμε όλοι μαζί τις χειροτεχνίες μας.

Κλάρα: Πως;  Δεν υπάρχει εδώ ένας καλός μαθητής; Θα είμαι μόνη μου;

Κυρία Βερενίκη: Παιδιά ας αρχίσουμε την κουβεντούλα μας ή καλύτερα να πούμε ένα τραγούδι, να καλωσορίσουμε τα κορίτσια.

Τα παιδιά τραγούδησαν, το αγαπημένο τους τραγούδι, για την αγάπη και την φιλία.

Όταν πήγαν όλοι για χειροτεχνίες η Κλάρα είπε:

Κλάρα: Ξέρω να κατασκευάζω τις καλύτερες χειροτεχνίες. Νομίζω πως θα πάρω το βραβείο στον διαγωνισμό, που θα γίνει στο τέλος του χρόνου. Κοιτάξτε τι όμορφα πουλάκια φτιάχνω, κοιτάξτε τι όμορφα σπιτάκια φτιάχνω.

Μάρα: Θα ήθελα κι εγώ να  φτιάξω μια χειροτεχνία, κυρία Βερενίκη.

Η κυρία Βερενίκη έδωσε στην Μάρα τα απαραίτητα υλικά κι αυτή ξεκίνησε.

Μάρα: Θέλετε παιδιά να φτιάξουμε μια όμορφη κατασκευή για να στολίσουμε την τάξη μας;

Κλάρα: Εγώ θα φτιάξω την καλύτερη!

Κυρία Βερενίκη:  Όχι Κλάρα όλοι μαζί θα την δημιουργήσουμε, θα κατασκευάσουμε την ιδέα της Μάρα.

Κλάρα: Μμμ σιγά, η Μάρα δεν ξέρει .

Η Κλάρα πήγε θυμωμένη  σε μια γωνιά και καθόταν, ενώ τα παιδιά άρχισαν να δημιουργούν μικρά αερόστατα.

Μάρα: Ο καθένας θα φτιάξει το δικό του. Και όλα μαζί θα τα κρεμάσουμε κάτω από το γαλάζιο σύννεφο. Κυρία Βερενίκη θα μας το φτιάξετε εσείς;

Η κυρία Βερενίκη δεν αρνήθηκε κι άρχισε την δουλειά, όπως και τα παιδιά.

Κόλλησαν τα μικρά χρωματιστά χαρτάκια γύρω γύρω και νάτα τα αερόστατα έτοιμα!

Στην συνέχεια, τα κρέμασαν από το μεγάλο γαλάζιο σύννεφο, που είχε ετοιμάσει η κυρία Βερενίκη.

Μάρα: Όλοι μαζί δημιουργούμε, όλοι μαζί μπορούμε!

Τα παιδιά άρχισαν να τραγουδούν το σύνθημα της Μάρα.

Όλοι μαζί μπορούμε,

όλοι μαζί δημιουργούμε.

Όλοι είμαστε καλοί

Φίλοι πάντα ταιριαστοί!

Πάντα όλοι με χαρά,

Δίνουμε χέρια και καρδιά.

Όλοι είμαστε σωστοί!

Φίλοι πάντα καρδιακοί

Όλοι μαζί!!!!

Κυρία Βερενίκη: Έτσι παιδιά μου δεν θα είμαστε στο εγώ αλλά στο εμείς.