Αναρτήσεις

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Κούκλα συναισθημάτων

Εικόνα
Η κούκλα συναισθημάτων όπως έχουμε δει και παλαιότερα αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια της νηπιαγωγού.  Για λίγες μόνο ήμερες λοιπόν την προσφέρουμε σε πολύ προνομιακή τιμή 35 ευρώ οι δύο κούκλες! Η έκπτωση αγγίζει το 40% της αρχικής τους τιμής που είναι 50 ευρώ. 
Οι κούκλες είναι κατασκευασμένες με την τεχνική μαρότ. Ένας ξύλινος άξονας στηρίζει την κούκλα και μας βοηθά στην κίνηση. Μπορεί να κινηθεί μέσα στην τάξη κρατώντας την απαλά από τον αυχένα, ή να την κρατήσουμε ψηλά, πίσω από ένα παραβάν. Το ύψος της είναι ένα 85 εκατοστά έως ένα μέτρο.
Το μοναδικό σε αυτή την κούκλα είναι ότι αλλάζει πρόσωπα ανάλογα με το συναίσθημά της.


Το πρόσωπο της είναι κενό κι εμείς μπορούμε να της προσαρμόσουμε όποιο πρόσωπο θέλουμε. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί, μπορεί να εκφραστεί χωρίς φόβο, όταν είναι θυμωμένο ή λυπημένο διότι προβάλει τα συναισθήματά του στην κούκλα.


Και ένα δώρο!

Η κούκλα συνοδεύεται και από ebook με δραστηριότητες και την ιστορία για να την ζωντανέψετε.

Η κούκλα αυτή μπορεί να βοη…

Η μανούλα γιορτάζει

Εικόνα
Ετοιμάσαμε δραστηριότητες για την πιο όμορφη γιορτή μέσα στον χρόνο!
την γιορτή της μητέρας.
Στέκομαι και μιλώ για την μαμά μου.


Μια ωραία γωνιά μπορεί να διαμορφωθεί ειδικά για σήμερα στο σχολείο μας! 
Κάθε παιδάκι θα καθίσει και θα μιλήσει για την μαμά του. 
Έχουμε την ευκαιρία να το φωτογραφίσουμε κι έτσι να δημιουργήσουμε ένα αναμνηστικό.



Τα παιδιά ξέρουν τον δρόμο...

Εικόνα
Όμορφος ο δρόμος του κουκλοθεάτρου. Με τις αγωνίες του, με τις δυσκολίες του , με τις χαρές του.  Οι χαρές είναι αυτές που εκμηδενίζουν τις αποστάσεις και εξαλείφουν την κούραση. Συνεχής αναζήτηση για το καλύτερο γιατί έχεις απέναντί σου τα παιδιά.
Αυτά σου δείχνουν τον δρόμο.
Χτες είχαμε  μια πολύ όμορφη εμπειρία σε σχολείο της Λάρισας. Τα παιδιά με τις ερωτήσεις τους και με τις παρατηρήσεις τους μας έκαναν να καταλάβουμε  πως θα πρέπει να αλλάξουμε την ροή του  έργου μας και να το στρέψουμε σε ένα άλλο μονοπάτι ίσως πιο ανθρώπινο, ίσως  πιο σύγχρονο. Ο λόγος είναι για το έργο που παρουσιάζουμε με την ευκαιρία της γιορτής της μητέρας που έχει τον τίτλο ‘Δαχτυλίτσα΄ το δανειστήκαμε από τον δανό παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Αν το αναζητήσετε στην βιβλιογραφία των παραμυθιών θα το βρείτε με τον τίτλο «Τοσοδούλα». Ο Άντερσεν παρουσιάζει την μητέρα, στην αρχή του έργου, που θέλει ένα παιδάκι. Μια μάγισσα της δίνει ένα λουλούδι, όπου πάνω του βρίσκεται το παιδάκι. Στην συνέχεια η μητέρα δε…

Και τώρα; που πέρασε η Λαμπρή;

Εικόνα
Τα παιδιά αναρωτήθηκαν:
 και τώρα που πέρασε το Πάσχα 
τι θα κάνουμε;
Η μαμά τους τους έφερε χρωματιστά χαρτόνια και τους έδωσε και τις κορδέλες που είχαν περισσέψει από τις πασχαλινές λαμπάδες. 

Μαμά: θέλετε να δημιουργήσετε κάτι; 
Ότι σας αρέσει; θα σας βάλω κι ένα αίνιγμα: 





Με το χέρι μου το φτιάχνω  κι είναι τόσο ζωντανό! θα πετάξει και θα πάει  στο κοτέτσι το μικρό.
Μαρία: Κοτοπουλάκια!
Μαμά: Ελα Μαράκι μου να φτιάξουμε κοτοπουλάκια με την παλάμη του χεριού μας.

Φτιάξτε κοτοπουλάκια με χαρτόνι και μετά ζωντανέψτε τα!
Θα χρειαστούμε:
χαρτόνι: άσπρο για το σώμα και πορτοκαλί για τα ποδαράκια
φτερά 
χρωματιστά χαρτάκια για τα χαρακτηριστικά


Πως θα το φτιάξουμεσχεδιάζουμε πάνω στο χαρτόνι την παλάμη μαςκολλάμε τα φτερά και βάζουμε τα μάτιαδιπλώνουμε το πορτοκαλί χαρτόνι και φτιάχνουμε τα πόδια
έτοιμο το κοτοπουλάκι μας!!!
για να ζωντανέψει το κολλάμε ένα ξυλάκι στο κεφάλι του  ή από κάτω ώστε να μπορούμε να το κινούμε.

Πέτρος: Εγώ δεν θέλω να κόψω το χαρτόνι.
Μαμά: Μπορείς να φτιάξεις το κοτοπουλάκι σου …

Ήρθε ο Λάζαρος....

Εικόνα
Παρασκευή του Λαζάρου σήμερα. Η Κυρία Βερενίκη για να κάνει πιο ζωντανή την ιστορία τους Λαζάρου άρχισε πρώτα με την χειροτεχνία.
Τα παιδιά έφτιαξαν από δύο μισά πιατάκια χάρτινα τον τάφο του Λάζαρου που ήταν σαν σπηλιά. 
Την χρωμάτισαν όπως ήθελαν Γκρι 

















ή καφέ






Έφτιαξαν τον Λάζαρο. 


Δραματοποιούν  την ιστορία
Πέτρος: Κυρία να φτιάξουμε και τις αδερφές του Λαζάρου που έκλαιγαν;
Έτσι τα κορίτσια έφτιαξαν με φετρίνα - τσόχα τις αδερφές του Λαζάρου και τις έβαλαν δίπλα στον τάφο να κλαίνε. Στην συνέχεια τραγουδώντας το τραγούδι δραματοποιούσαν την ιστορία.

Καλτσοποντικάκια

Εικόνα
Η κυρία Βερενίκη τους διάβασε την ιστορία για τον ποντικό του αγρού και τον ποντικό της πόλης.
Νικόλας: Κυρία να ζωντανέψουμε τα ποντικάκια; Κυρία Βερενίκη: Μα και βέβαια αλλά πως; Πέτρος: Η μαμά μου έδωσε σήμερα τα πράγματα που δεν χρειαζόμαστε σπίτι. Να δούμε αν υπάρχει κάποιος θησαυρός εδώ;
Η κυρία Βερενίκη έλεγε κατά καιρούς στις μητέρες των παιδιών να μαζεύουν τα άχρηστα πράγματα από το σπίτι να τα βάζουν στο σεντούκι των θησαυρών και να τα φέρνουν στο σχολείο . Έτσι τα αντικείμενα που ήταν για πέταμα έπαιρναν μια άλλη μορφή και χρήση. Τα παιδιά μάθαιναν στην ανακύκλωση και δημιουργούνταν ένα σωρό ωραία πράγματα.

Ο Πέτρος άνοιξε το κουτί με τους θησαυρούς του. Η Πηνελόπη ξεχώρισε από μέσα μια όμορφη κάλτσα. Πέτρος: Η μαμά, όταν οι κάλτσες δεν μας χωράνε, τις πετάει.  Σήμερα, είπε, να την βάλει στο κουτί των θησαυρών μου. Κυρία Βερενίκη: Μμμμ! Ωραία ιδέα θα φτιάξουμε ποντικάκια από κάλτσες!

Τα παιδιά γέμισαν την κάλτσα με χαρτιά ή άλλα πανιά που δεν τα χρειάζονταν, την έδεσαν στην άκρη. Τ…

Το κρυφό σχολειό

Εικόνα
Απ έξω μαυροφόρα απελπισιά Πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι!
Η μάνα βγαίνει και κοιτάζει τον δρόμο. Ρίχνει ένα βλέμμα στον ουρανό. Τα αστέρια φάνηκαν λευκά φαναράκια στο μαβί του φουστάνι. Σε λίγο θα βγει κι η σελήνη να αρχίσει το ταξίδι της.
Μάνα: Παιδιά μου, ήρθε η ώρα ξεκινάτε. Λενιώ: Πάμε Σταύρο, θα μας περιμένουν τα άλλα παιδιά στην πλατεία. Ο παππούλης θα είναι μέσα στην εκκλησιά, να μας μάθει γράμματα. Σταύρος: Εγώ σκιάζομαι, να πάω στην πλατεία. Θα είναι ο Αγάς με την χατζάρα του! Λενιώ: Δεν θα μας δει! Θυμάσαι χτες, τι παιχνίδι του σκαρώσαμε; Πάμε. Σταύρος: Θα κάτσω εδώ, να κάνω παρέα στην μάνα. Μάνα: Όχι, παιδί μου Σταύρο. Εκεί πρέπει να πας, στην εκκλησιά. Να ακούσεις το μάθημα απ΄ τον παππούλη.
Μάθε παιδί μου γράμματα να γίνεις το ξεφτέρι να μην φοβούμαστε εχθρό, Τούρκο σ αυτά τα μέρη!
Λενιώ: Αχ! βρε μανούλα, πάνε τόσα χρόνια που δεν έχουμε τίποτα δικό μας. Ούτε πατρίδα, ούτε σπίτι! Μας τα πήραν όλα οι ξένοι!

Μάνα: Μην νοιάζεστε παιδιά μου, έχετε ελπίδα Στον Θεό και πίστη και όπως έ…